(به مناسبت نه سالگی کودکان بی بامداد)
تو نمي داني غريو يك عظمت
وقتي كه در شكنجة يك شكست نمي نالد
چه كوهي ست!
تو نمي داني نگاه بي مژة محكوم يك اطمينان
وقتي كه در چشم حاكم يك هراس خيره مي شود
چه دريائي ست!
تو نمي داني مردن
وقتي كه انسان مرگ را شكست داده است
چه زندگي ست!
تو نمي داني زندگي چيست، فتح چيست
تو نمي داني اراني كيست
و نمي داني هنگامي كه
گور او را از پوست خاك و استخوان آجر انباشتي
و لبانت به لبخند آرامش شكفت
و گلويت به انفجار خنده ئي تركيد،
و هنگامي كه پنداشتي گوشت زندگي او را
از استخوان هاي پيكرش جدا كرده اي
چه گونه او طبل سرخ زندگيش را به نوا درآورد
در نبض زيراب
در قلب آبادان،
و حماسة توفاني شعرش را آغاز كرد
با سه دهان صد دهان هزار دهان
با سيصد هزار دهان
با قافية خون
با كلمة انسان،
با كلمة انسان كلمة حركت كلمة شتاب
با مارش فردا
كه راه مي رود
مي افتد بر مي خيزد
بر مي خيزد بر مي خيزد مي افتد
بر مي خيزد بر مي خيزد...
...
و لقمة دهان جنازة هر بي چيز پادشاه
رضاخان!
شرف يك پادشاه بي همه چيز است.
و آن كس كه براي يك قبا بر تن و سه قبا در صندوق
و آن كس كه براي يك لقمه در دهان و سه نان در كف
و آن كس كه براي يك خانه در شهر و سه خانه در ده
با قبا و نان و خانة يك تاريخ چنان كند كه تو كردي، رضا خان
نامش نيست انسان
نه، نامش انسان نيست، انسان نيست
من نمي دانم چيست
به جز يك سلطان!
اما بهار سر سبزي با خون اراني
و استخوان ننگي در دهان سگ انواليد!
و شعر زندگي او، با قافية خونش
و زندگي شعر من
با خون قافيه اش.
و چه بسيار
كه دفتر شعر زندگي شان را
با كفن سرخ يك خون شيرازه بستند.
چه بسيار
كه كشتند بردگي زندگي شان را
تا آقائي تاريخ شان زاده شود.
جدا نبود شعرشان از زندگي شان
و قافية ديگر نداشت
جز انسان.
و هنگامي كه زندگي آنان را باز گرفتند
حماسة شعرشان توفاني تر آغاز شد
در قافية خون.
شعري با سه دهان صد دهان هزار دهان
با سيصد هزار دهان
شعري با قافية خون
با كلمة انسان
با مارش فردا
شعري كه راه مي رود، مي افتد، برمي خيزد، مي شتابد
و به سرعت انفجار يك نبض در يك لحظة زيست
راه مي رود بر تاريخ، و بر اندونزي، بر ايران
و مي گويد چون خون
در قلب تاريخ، در قلب آبادان:
انسان انسان انسان انسان . . . انسان ها . . .
و دور از كاروان بي انتهاي اين همه لفظ، اين همه زيست،
سگ انواليد تو مي ميرد
با استخوان ننگ تو در دهانش ـ
استخوان ننگ
استخوان حرص
استخوان يك قبا بر تن سه قبا در مجري
استخوان يك لقمه در دهان سه لقمه در بغل
استخوان يك خانه در شهر سه خانه در جهنم
استخوان بي تاريخي.
